W tumanach kurzu przy wtórze drzew

Brunatne ciała unoszą się 

Leciutka mgiełka drga wokół nich

Chciałbym ją dotknąć lecz brak mi sił 



Są bardzo blisko tuż obok mnie

Czuję jak w słońcu płonie mi sierść 

Kosmate łapy spuszczają w dół

I słyszę tylko cichutki mruk



ref. La lalala lala lala 

La lalala lala lala 

La lalala lala lala 

La lalala lala lala 



Spłoszone nagle znikają gdzieś

I pryska szybko brunatny sen 

Żylasta ręka uderza mnie

Tak budzi ojciec gdy długo śpię 



Jest bardzo wściekły i głośno klnie

Jego drużyna przegrała mecz

Potężne ręce opuszcza w dół

I słyszę znowu znajomy mruk 



ref. La lalala lala lala 

La lalala lala lala 

La lalala lala lala 

La lalala lala lala 



Śruba nosił irokeza
Bo był królem Jarocina
Śruba miał trzy gwoździe w nosie
Walił na raz cztery wina

Śruba zawsze ostro dymił
Rzucał w suki cegłówkami
A na murach pisał w nocy
Że Bóg zawsze jest z punkami

Tu nie będzie rewolucji 
Tu nie będzie rewolucji 

Tu nie będzie rewolucji 
Tu nie będzie rewolucji 

Kiedy skończył zawodówkę
Poznał Wiechę z Cegielskiego
Po koncercie powiedziała
Będziesz ojcem maleńkiego

Tu nie będzie rewolucji
Tu zaległy barykady
Ideały buntowników
Są schowane do szuflady

Tu nie będzie rewolucji 
Tu nie będzie rewolucji 

Śruba zgolił irokeza
Jest murarzem przy kościele
Zawsze chodzi w ortalionie
Zjada rosół co niedzielę

Tylko czasem kiedy, w barze
Pije piwo z UB-kami
Przypomina sobie hasło
Że Bóg zawsze był z punkami

Tu nie będzie rewolucji 
Tu nie będzie rewolucji