Śruba nosił irokeza
Bo był królem Jarocina
Śruba miał trzy gwoździe w nosie
Walił na raz cztery wina

Śruba zawsze ostro dymił
Rzucał w suki cegłówkami
A na murach pisał w nocy
Że Bóg zawsze jest z punkami

Tu nie będzie rewolucji 
Tu nie będzie rewolucji 

Tu nie będzie rewolucji 
Tu nie będzie rewolucji 

Kiedy skończył zawodówkę
Poznał Wiechę z Cegielskiego
Po koncercie powiedziała
Będziesz ojcem maleńkiego

Tu nie będzie rewolucji
Tu zaległy barykady
Ideały buntowników
Są schowane do szuflady

Tu nie będzie rewolucji 
Tu nie będzie rewolucji 

Śruba zgolił irokeza
Jest murarzem przy kościele
Zawsze chodzi w ortalionie
Zjada rosół co niedzielę

Tylko czasem kiedy, w barze
Pije piwo z UB-kami
Przypomina sobie hasło
Że Bóg zawsze był z punkami

Tu nie będzie rewolucji 
Tu nie będzie rewolucji


Telewizor naszym bogiem

A kościołem jest podwórze

Wiedza zaś największym wrogiem

A idolem złodziej w skórze



My jesteśmy dzieci-śmieci

Nam jest nudno jak cholera

Więc kopiemy co podleci

Piłkę albo w łeb frajera



Dzieci ? śmieci



Książek żadnych nie czytamy

To zajęcie dla debili

Pokolenie dyskopatów

Śmietnikowych imbecyli



Bydło zawsze kopać lubi

A pies zerwać się ze smyczy

Dzielnicowy dużo mówi

A polityk na nas liczy



My jesteśmy dzieci ? śmieci

My rodziców nie słuchamy

Więc kopiemy co podleci

W butach własny rozum mamy



Dzieci ? śmieci