Urzędnicy siedzą w biurach 

W biurach siedzą urzędnicy 

Grzebią palcem w wiecznych piórach 

I trzymani są na smyczy 



Nic nie wiedzą o miłości 

I o duszy wiedzą mało 

Mają bardzo miękkie kości 

Karku prosto nie trzymają 



ref. Już Witkacy o tym pisał 

Że kto lokaj jest i świnia 

Ten lokajem pozostanie 

Mimo, że się ustrój zmienia 



W swych urzędach są bez twarzy 

Donosami oddychają 

O awansie każdy marzy 

Franza kafkę wciąż sprzedają 



ref. Już Witkacy o tym pisał 

Że kto lokaj jest i świnia 

Ten lokajem pozostanie 

Mimo, że sie ustrój zmienia 



Śruba nosił irokeza
Bo był królem Jarocina
Śruba miał trzy gwoździe w nosie
Walił na raz cztery wina

Śruba zawsze ostro dymił
Rzucał w suki cegłówkami
A na murach pisał w nocy
Że Bóg zawsze jest z punkami

Tu nie będzie rewolucji 
Tu nie będzie rewolucji 

Tu nie będzie rewolucji 
Tu nie będzie rewolucji 

Kiedy skończył zawodówkę
Poznał Wiechę z Cegielskiego
Po koncercie powiedziała
Będziesz ojcem maleńkiego

Tu nie będzie rewolucji
Tu zaległy barykady
Ideały buntowników
Są schowane do szuflady

Tu nie będzie rewolucji 
Tu nie będzie rewolucji 

Śruba zgolił irokeza
Jest murarzem przy kościele
Zawsze chodzi w ortalionie
Zjada rosół co niedzielę

Tylko czasem kiedy, w barze
Pije piwo z UB-kami
Przypomina sobie hasło
Że Bóg zawsze był z punkami

Tu nie będzie rewolucji 
Tu nie będzie rewolucji