Urzędnicy siedzą w biurach 

W biurach siedzą urzędnicy 

Grzebią palcem w wiecznych piórach 

I trzymani są na smyczy 



Nic nie wiedzą o miłości 

I o duszy wiedzą mało 

Mają bardzo miękkie kości 

Karku prosto nie trzymają 



ref. Już Witkacy o tym pisał 

Że kto lokaj jest i świnia 

Ten lokajem pozostanie 

Mimo, że się ustrój zmienia 



W swych urzędach są bez twarzy 

Donosami oddychają 

O awansie każdy marzy 

Franza kafkę wciąż sprzedają 



ref. Już Witkacy o tym pisał 

Że kto lokaj jest i świnia 

Ten lokajem pozostanie 

Mimo, że sie ustrój zmienia 



Wszystkie polskie dojne krowy

Chcą córami być sukcesu

Pusta głowa i cyc zdrowy

Wielka miłość do biznesu

Tylko taką idąc drogą

Wierząc w dupy czar magiczny

Miss Polonią zostać mogą

I samochód zdobyć śliczny



Wyróżnienie za dupczenie

Za robienie z siebie szmaty

Jeśli w życiu jesteś zerem

Możesz sprzedać się na raty



Kiedy kroczysz po estradzie

Jak kobyła po arenie

Możesz czuć się wielką damą

Gdy masz punkty za dupczenie

Pięknych dziewczyn mamy roje

Za to mądra to dar rzadki

Po co codzienności znoje

Kiedy możesz ściągnąć majtki



Wyróżnienie za dupczenie

Za robienie z siebie szmaty

Jeśli w życiu jesteś zerem

Możesz sprzedać się na raty



Ciągniesz laskę starym dziadom

Dajesz dupy łysym prykom

W telewizji szczerzysz zęby

A do domu wracasz bryką



Wyróżnienie za dupczenie

Za robienie z siebie szmaty

Jeśli w życiu jesteś zerem

Możesz sprzedać się na raty