Spotkali się pewnego ranka

Zbyszek Kieliszek i koleżanka Szklanka

Często na stole się całowali 

Między musztardą i rogalami 



Zbyszek Kieliszek był gość z kryształu

A ona Szklanka całkiem zwyczajna

Wszyscy w kuchni o tym mówili

Nie do przyjęcia był to mezalians



"Kieliszek jest z arystokracji"

Krzyczał widelec do cukiernicy

"Żywot szklanki proletariacki"

Szepnął majonez do polędwicy



Lecz miłość była to szczera bardzo

Chociaż kryształy szklankami gardzą

Na nic dysputy o czyjejś randze

Życie skończyli na balandze



ref. Zbyszek Kieliszek, koleżanka Szklanka



Kieliszkiem rzucił ktoś o ścianę

Szklankę rozbito na dywanie

Morał z tego jest właśnie taki

Wszystko się tłucze, a głównie szklanki





Spotkali się pewnego ranka

Zbyszek Kieliszek i koleżanka Szklanka

On lubił wódkę a ona wino

Dobrze im razem ze sobą było



ref. Zbyszek Kieliszek, koleżanka Szklanka